Guðjón Samúelsson

Guðjón Samúelsson (16. apríl 1887 – 25. apríl 1950) var fyrsti Íslendingurinn sem lauk háskólanámi í byggingarlist, útskrifaðist frá Konunglegu listaakademíunni í Kaupmannahöfn 1919 og var húsameistari ríkisins frá 1920 til dauðadags. Hann teiknaði á fjórða tug helstu opinberra bygginga landsins, þar á meðal Hallgrímskirkju, Þjóðleikhúsið, aðalbyggingu Háskóla Íslands, Landakotskirkju, Sundhöll Reykjavíkur, Hótel Borg og Akureyrarkirkju, og sat auk þess í skipulagsnefnd ríkisins og mótaði skipulag Reykjavíkur. Hann leitaðist við að skapa þjóðlegan íslenskan byggingarstíl, sótti form í stuðlaberg og þróaði „steiningu“ — múrhúð með möluðum íslenskum steintegundum (kvarsi, hrafntinnu, silfurbergi og skeljasandi) — sem varð einkennandi fyrir íslenska steinsteypuklassík. Íbúðarhús hans eru fá en eftirsótt, meðal annars Bankahúsin við Framnesveg (1922–23, friðuð 2010), verkamannabústaðirnir við Hringbraut (1931–35), Hamragarðar að Hávallagötu 24 (1941) og húsið að Túngötu 34 (1926).