Fyrsti íslenski arkitektinn. Tveir straumar: stór bárujárnsklædd timburhús í sveitserstíl, og síðar steinsteypt hús í klassískum anda.
Rögnvaldur Ágúst Ólafsson (5. desember 1874 – 14. febrúar 1917) er jafnan talinn fyrsti íslenski arkitektinn (húsameistarinn), þótt hann hafi aldrei lokið formlegu arkitektanámi. Hann fæddist í Ytri-Húsum í Dýrafirði, lauk stúdentsprófi frá Lærða skólanum árið 1900 og hélt til Kaupmannahafnar í byggingarlistarnám en varð að hverfa heim árið 1904 vegna berkla. Frá 1904 til dauðadags var hann ráðunautur landsstjórnarinnar í byggingarmálum og teiknaði á rúmum áratug fjölda húsa um allt land — um 25–30 kirkjur (m.a. Húsavíkurkirkju, Þingeyrarkirkju og Breiðabólstaðarkirkju), Pósthúsið í Reykjavík, bændaskólana á Hvanneyri og Hólum, Kvennaskólann við Fríkirkjuveg og mörg af fegurstu timburhúsum Reykjavíkur, einkum við Tjörnina (Tjarnargata 33, 35 og 37). Stærsta verk hans var Vífilsstaðahælið, þar sem hann lést sjálfur úr berklum, 42 ára að aldri.